QMusic- De Foute Party 2016

Zaterdag 25-6-2016                                                                                                                                            Auteur: Erwin

 

fouteparty2016KL

Het had wat voeten in aarde maar nadat Patries in de groep had geopperd om een keer naar de foute party te gaan was na veel heen-en-weer geapp iedereen toch erg enthousiast. Iedereen wilde mee en de zoektocht naar een onderduikadres werd gezocht. 

Door goed speurwerk van Mart en Miran kwamen we uit in Nuland bij het Van der Valk aldaar. Aangezien het nog een behoorlijke tijd duurde voordat we naar de party zouden gaan was er voldoende tijd om een goede outfit te scoren.

Patries en Syl waren de eersten die een outfit scoorden en waren na een shopsessie moe maar voldaan teruggekomen met een oogstrelend ensemble. De vullingen schoten ervan uit mijn kiezen maar waar is waar. Het was fout. De andere feestgangers hadden de tactiek om zolang mogelijk te wachten om zodoende middels een brainwave het eerdere duo te overtreffen.

Qua fanatisme waren Erwin en Rob toch wel de top. Zij hebben er zelfs een proefmiddag/avond aan gewijd om zich goed voor te bereiden op de party. Er werd goed proefgedronken om qua drinken geen modderfiguur te slaan. Moe maar voldaan zijn Erwin en Rob na deze trainingssessie/ winkelsessie huiswaarts gegaan. Nog geen tenue maar wel een hoop goede ideeën (en de volgende dag een kop vol watten).

Team R. Lamers en N. Ruksauff waren een week voor de party naar een kledingverhuur gegaan waar de dames goed zijn geslaagd voor een mooi jurkje. De heren waren ook geslaagd maar dit was een gekochte creatie.

 

Het zag er een week voor de partij naar uit dat Martin niet mee kon maar gelukkig is hij op het laatste moment toch meegegaan. Dan de dag dat we met zijn allen op weg gaan naar Nuland om daar in te checken bij Van der Valk. We zouden allemaal verzamelen bij Nico en Linda. Erwin en Patries en Rob en Syl brachten de kinderen bij de open en oma. De start ging wat stroef want na het wegbrengen van de kids bleken er 2 spijkers in de rechter achterband van de auto van Erwin en Patries te zitten. Na wat heen er weer gebel met Patries werden ik geattendeerd op een garage in de buurt. Patries was inmiddels al afgezet bij Nico en Linda waar zij ondertussen behoorlijk in de maling werd genomen (Robert had haar aangepraat dat ik de spijkers moest meenemen zodat hij kon uitzoeken van wie die spijkers afkomstig waren). 

Wat stress aan mijn kant want het was niet zeker of ik vandaag wel geholpen kon worden met het “plakken” van de band maar dankzij de goede hulp van Danny Ouwersloot (bedankt daarvoor) werd de band weer helemaal op orde gebracht.  stress

Gelukkig we kunnen alsnog op tijd vertrekken en na een bakkie koffie konden we vertrekken…. Of toch niet? Patries was de kaarten thuis vergeten. Gelukkig was reddende engel Mart net van huis vertrokken en kon hij bij ons nog ff de kaarten ophalen. Toen ook Mart bij Nico was konden we zachtjes aan onderweg naar Nuland.

 

De reis verliep voorspoedig en naar een ruim uurtje kwamen we aan op onze bestemming. De kamers zagen er fantastisch uit en na alles op de kamers gezet te hebben was het tijd om de “spanning” weg te drinken. Het buitenterras was de enige locatie die voorhanden was en gelukkig was er nog een overdekt stuk beschikbaar want het regende pijpenstelen. De bestelling was gedaan en na een snelle levering (30 minuten ) werd er een agressievere bestelprocedure afgesproken. Bij iedere levering van de bestelling werd maar gelijk alvast de volgende bestelling gedaan…..

Na de indrinksessie was de spanning als sneeuw voor de zon verdwenen. Er moest nog een belangrijke beslissing genomen worden….. Wat er waar gaan we eten. Na een intern overleg. Evaluatie van de mogelijkheden en uiteindelijk een uitspraak van de gerechtelijke macht werd er besloten bij Van de Valk te blijven eten. Enige voorwaarde was wel dat Syl geen voorafje mocht want anders zouden we nooit op tijd klaar zijn voor het zojuist besproken taxibusje om 19.00 uur.

Het eten werd met smaak weggewerkt als een stelletje hongerige wolven. De vieze praatjes werden over de tafel heen gestrooid en vanuit onze medegasten werd geregeld een fronsende blik onze kant op geworpen (niet dat dit de gesprekken ook maar enigszins heeft tegengehouden). We hadden nog 30 minuten voordat het busje komt dus de dames moesten knallen om alles op orde te krijgen. Met nog 3 minuten te gaan werden de lipjes gestift en konden we vol goede moed naar de Brabanthallen.

 

IMG_20160625_192346
9
28
IMG_20160625_185706
32
43
IMG_20160625_190038
16
33

 

De taxi-chauffeur zat helaas in een wat mindere hygiënische fase van zijn leven wat ten koste ging van het reisplezier van Linda maar ook dat mocht de pret niet drukken. We waren er. Bij het uitstappen klonken de klanken al van het buitenpodium Voor de ingang. Oorstrelende obades van de grootste baggermuziekanten worden met grote precisie naar ons toe gegooid. We trotseerden deze aanval echter met groot plezier en na een half uurtje gingen de poorten van de hel, ehhhhh sorry, van de hemel open.

Strategisch werd besloten om eerst munten te kopen maar daarna werd wel direct de aanval gekozen. De route werd bepaald en de eerste drankjes werden hiervoor ingeslagen (deze tactiek hebben we de gehele avond met af en toe een pauze volgehouden). Op naar de main-stage. Goed positioneren en knallen (dit werd op bepaalde momenten iets te letterlijk genomen want de anale gassen van sommige medereisgenoten werden de auteur soms ook iets teveel). Het duurde even voordat alles los ging maar uiteindelijk was daar dj Paul Elstak. Het bleek vanuit ons zichtpunt een dwerg achter een groot bureau maar de muziek was er niet slechter om. Heerlijk springen, hossen, klossen en niet te vergeten drinken….. 

Na een tijdje werd besloten om de locatie te verlaten en op weg te gaan naar de Stuiterballocatie. Met het nodige duw en trekwerk en onderweg een chemische aanval van zeer agressieve urineluchten bij het verplicht te passeren urinoir van de dames en heren kwamen we op de locatie aan.

 

De Stuiterballocatie was het best te omschrijven als een luxe club met minimaal 300 beats per minuut maar ook hier pasten wij ons als kameleons aan en lieten we ons ook hier meeslepen met de melodische klanken. Na een paar uur werd het sommige echter toch teveel en moest de aftocht naar een rustiger oord in de hal worden geblazen. Een tijdje later was de groep weer compleet en werd besloten om naast de reeds verorberde drank nu ook nog wat vast voedsel naar binnen te werken. De rijen logen er niet om maar stoer en sterk bleef men volharden en dit zorgde uiteindelijk bij de meeste voor een warm en voldaan gevoel in de buikjes.20

 

Het was inmiddels alweer 2,5 uur voor het einde van het feest. Tijd voor overleg wat we nog wilden gaan doen. Er werd besloten om nogmaals het oorlogsgebied van de main-stage te bezoeken. De urinedampen waren inmiddels tot onmenselijke proporties gestegen.

De dames werden als verkenners vooruitgestuurd en na positieve berichten werd moedig en standvastig met vlotte tred de barricade van urinedampen overwonnen. We zouden hier getuige worden van de meest dramatische uitvoering ooit gepresenteerd door een groep genaamd K-otic. De ambulancediensten moesten af en aan om de gescheurde trommelvliezen en overmatig kotsende mensen vanwege de wanklanken van deze “band” op te vangen. Door dit alles werd de ruimte in de zaal wel weer beter verdeeld waardoor ook nog ruimte was voor de nodige danspasjes.

 

Inmiddels was ook Nico niet bestand tegen dit verbale geweld en had hij zich strategisch buiten gehoorsafstand geposteerd. Na een tijdje werd door de rest van de groep besloten om de aftocht te blazen en nog even de laatste muntjes er doorheen te jassen. Rob zag nog een bekende (Sinterklaas) en besloot om deze persoon nog een vriendelijk maar iets te amicaal te knuffelen en omhelzen. Nadat 3 man Rob uiteindelijk van de goedheilig man konden aftrekken kan Sinterklaas zijn weg vervolgen om andere kindertjes blij te maken.35

 

De tocht naar een taxi verliep voorspoedig totdat we bij de plaats van bestemming aankwamen…. Aldaar bleek het toch niet zo eenvoudig als werd gedacht. Als busjes waren gereserveerd en het zag er naar uit dat de eerste mogelijkheid 04.30 uur was. Nico verteerde de klap als een echte vent en al briesend met zijn neusvleugels werd hij iets later gesignaleerd met rode ogen maar een rustig gemoed. Rob vond het nodig om nog maar even wat plantjes water te geven met zijn geïmplanteerde gietertje en de dames werden er op uit gestuurd om toch maar te proberen een rit naar huis te regelen. Na wat heen en weer gepraat. Opgepompte borsten en vedels schalkse blikken werd uiteindelijk een rit naar huis geritseld (bedankt Patries).

Deze taxi-chauffeur bleek echter een Marokkaanse wannabe formule 1 piloot te zijn. De passagier werden als eitjes door elkaar geklutst en er werden snelheden bereikt die niet zouden misstaan op een circuit. Zeker het bochtenwerk van deze idioot was van een niveau dat je eigenlijk het vermoeden had dat deze beste man zijn rijbewijs had verdient bij het aanschaffen van een liter geitenmelk.

 

Na deze rit van HEL stapten alle passagiers uit de bolide en wilden lekker naar bed. Niets bleek minder waar. De deuren waren dicht en de volgende barrière moest overwonnen worden. De mannen gingen opzoek naar bakstenen maar na een goed gesprek met de dames werd deze strategie afgekeurd 😂. Gelukkig verscheen er plotseling een klein personage met een erg opgeruimd humeur die de deur voor ons open deed. We konden naar binnen en naar bed.

 

De volgende morgen was afgesproken om om 09.30 uur te gaan ontbijten. Iedereen was op tijd en stortte zich met veel enthousiasme op het buffet. Nadat de buikjes waren gevuld en Syl haar halve varken aan spek op had gegeten werd besloten de koffers te pakken en huiswaarts te keren. 49

 

Het was een heerlijk, leuk, gezellig en onvergetelijk uitje geweest. Moe maar voldaan kunnen we hier nog lang aan terugdenken.
Mensen BEDANKT.

 

Erwin